در سنوات قبلی  تکلیف برنامه و بودجه سال جدید با برنامه ایی یک ساله در روزهای پایانی سال ( معمولا اواسط اسفند ماه ) مشخص میگردید به عبارتی دولت مردان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی  در پایان سال فعلی و در اغاز سال آینده با دستی پر به میان مردم رهسپار می گردیدند و به آگاه سازی مردم نسبت به برنامه های دولت در سال نو و همچنین بودجه های اختصاص یا پیش بینی شده می پرداختند . در سال های قبل شاهد تاخیر در ارائه لایحه برنامه و بودجه سال اینده به مجلس ، توسط متولیان بودیم ولی نمایندگان مردم با تلاش شبانه روزی در لحظات پایانی سال یا دقیقه نود نسبت به تصویب برنامه و بودجه سال اینده مبادرت می نمودند. اما امسال از انجا که علی الظاهر لایجه برنامه در دقیقه نود به مجلس تحویل گردید لذا در فرصت اضافی نیز امکان بررسی و بودجه سال 90 توسط مجلسیان میسر نگردید. لذا در اتفاقی نادر نمایندگان مجلس شورای اسلامی  با ارائه طرحی ، بجای تصویب لایجه برنامه و بودجه سال 90 ، فعلا به تصویب و ابلاغ تنخواه کردان یا  بودجه دو ماهه اول سال 90 (یعنی ماه فروردین و اردیبهشت ) قناعت نمودند. هر چند ظاهرا مجلس چاره ایی جزء این کار نداشت زیرا در غیر این صورت حتی ممکن بود با صرف اوقات تعطیلی اخر سال حتی اوایل سال نیز ، مجلسیان موفق به بررسی و تصویب آن نمی شدند و حتی شاید حضور نمایندگان تا روز سیزده بدر در بهارستان نیز منجر به تصویب آن نمی گردید . به هر حال مجلس با هوشیاری ضمن رفع موانع موجود در ادامه مسیر بررسی و تصویب بودجه فعلا مشکل دولت را برای اغاز سال جدید حل و فصل نمود . ولی قطعا اقدام حاضر در کنار مزایای موجود احتمالا معایبی نیز بوجود خواهد آورد که امیدواریم در روزهای آینده صاحب نظران نسبت به اسیب شناسی بیشتر اقدام حاضر مبادرت نمایند تا چنانچه این اقدام منجر به ایجاد معضلاتی گردد از تبدیل اقدام حاضر به رویه ایی برای سالهای آینده ممانعت گردد.  

.......